AH ŞU YAŞAMAK

Balıkçı Melih'in Öyküsü Anamur sahilinde gün akarken suya, Uzatırdı ellerini ufuktan akşam. Muttasıl bakışlarımızda gün batımı, Ah derdim:-Şu köşede oturup ağlasam, Divane çığlıklarımı vursam kıyıya. Düşünceye boğardı azgın dalgalar, Bulurdum o bahsız balıkçının öyküsünü, Ak sakallı bir balıkçının gözyaşlarında. Ak kanatlı kuşlar süzerdi gökyüzünü. Derin sessizliğe gömülürdü sular Titrek bir mum ışığı parlardı Mahmure'den, Çırpınan sularda veda ederken güne. Kuşatırdı geceyi serap gibi hüzün, Yıldızlar düşerdi hırçın suyun üstüne, Bir mabet kadar efsunlu geniş semadan. Mavi bir hayal sisi sarardı dört yanı, Bahtsız balıkçıyı çağırırdı deniz kızları, Çağlar ötesi yaşanan anılardan. Alırdım avucuma bütün yıldızları, Arardım denizlerde o bahtsız balıkçıyı Yolum düşmese de bir daha sahillere Ufkumda perde perde hayali silinmez, Anarım bu öyküyü her yakamoz ışığında Nasıl dayanmıştır bu acıya bilinmez, Sevdiklerine balık tutan bahtsız balıkçı MELİH BÜKER Zekeriya Arslantaş-2007 Anamur	Bahtsız Balıkçının Öyküsü Çıkardı her gün tan ağırmadan balığa, uçkuru yarım bağlı Dönmezdi gün batımından önce,küfrünü tüm deryaya sunmadan Lakin bahtıda kendi gibi garibandı Gönlü gibi balık sepetide boştu Atardı lime lime ağlarını suya, söverek Bakardı aynasından kel kafasındaki bir tutam saçına ve pis sakalına Açık ve güneşli havada geğiriken,tükürürde denize hokkayla Kokusu kokarcaları kaçıracak kadardı,yarenleri ise bitle pireydi Balıkçıların bahtsızıydı El alem bulurken envayi tür balık eti Onun kısmetine zargana,turna Yinede tutardı başını,okşar fışkırtırtı tüm hevesiyle Kayığını bağlardı iskele babasına Kendisi gibi bodur ve şişman Yürürdü kulübesine giden taşlı yolda Bebek mezarı gibi ayaklarıyla Yalnızdı,uğrardı ara sıra balıkçılar kahvesine Lakırdısı bol,hayali hoş anlatırdı Şimendifer borusu gibi sesiyle Ona tek gülümseyen ise Sırdaş Balıkçısıydı Bir kız sevmişti,kaktüs misali Evde kalmış,varamamış bir köre İstemişti ama vermemişlerdi Eli ayı pençesi gibi elli okka diye Garibandı işte,anlatılacak,söylenecek Hikayesi yoktu Yaşardı umut ile Patlıcan moru hayalleriyle Zekeriya Arslantaş-2007 Anamur Anadolu Destanı Gelmişiz uzak yurtlardan Atalarımızın cirit oynadığı ovalardan Koyun,yak otlattığı yaylaklardan Alnın ak,gözün pek,sözün öz olduğu diyarlardan Namertoğlu basmış obaları geceden Kılıç vurmuş kadın çocuk yaşlı demeden Kıyasıya uğraş olmuş,yakılmış ağıtlar gönülden Yormuş evliyayı,gitsek mi güzelim memleketimizden Ol Türk Boyları gelmiş Horasan'a hasretten Vardır toprağında ne ararsan, nimetten Dirlik bulamamış,Pers,Afgan başındayken Göç etmiş,huzur bulmuş İslam Elleri'nden Yayılmış Mezopotamya,İskenderiye tez elden Ama durur mu yaban boş,hınçla hiddetlen Gelmiş üstüne sekiz defa zırhıyla fütur dilemeden Yiğit kılıç vurmuş ,ok üşürmüş, kovmuş yurttan hepten Gayrı canına tak etmiş,izlemiş onu iz yolundan Bulmuş gavuru Malazgirt'te Miryakefolan'da hazırdan Vurmuş kılıcını derinden,üşürmüş okunu gergin yayından Bir daha karşısına çıkmasın hiç, yaban korkusundan Gavur boş durur mu ininde tasadan,dertten Nerde mazlum,garip bulmuş,varmış üstüne hainliğinden Ayırmamış kadın,çocuk,yaşlı demeden Vurmuş karada,denizde can ocağı yerinden insaf etmeden Olmuş Sultan İslam'a Halife,vebali büyükten Gerektir Cihana hak ve hakkaniyet itikatinden Düşmüş yollara,gavura ulaşıp öfkeylen Dikilmiş karşısına bir elinde Kur'an sebat ilen Olmuş Dünya'ya Sultan,artmış vebali Kul hakkı Veraseten Getirmiş hak isteyene adalet hakikaten Huzur isteyene bahtiyarlık cümleten Etmemiş zulüm tebasına, olmamış cankeş halkı gerçekten Dünya uyumuş,su uyumuş,yılan uyumuş derinden Lakin uyumamış Gavur tek gözü açıkken Olmuş Türk'e düşman bir elinde kanlı hançeriylen Bilenmiş uyumadan hırsından kininden öfkesiylen Başlamış içerden dışardan,nifaklar,sürtüşmeler her yerden Sizlere bilim,ilim, irfan diyerekten safsatadan ,hayırlar benden Anlayamamış,bilememiş garipler teslimiyetten Doğru sanmış kafa sallamışlar hep beraber sevinçten Almış gafilin vatanını elinden,ruhunda şeytan ilen Beyninde ur yüzünde nurlan gerinirken Eylemiş her yeri feryat ve figan, gezinirken Anlamamış peşinden giden gafiller beraberken Gelinmiş son kale Çanakkale zaptı gereken Dayanmış yedi düvel topuylan tüfeğiylen cengaverken Geçememişler,yıkamamışlar kaleyi karadan denizden Bilememişler,Mehmed'i iyice tanımışlar şeytan iken Beyninde ur yüzünde nur şeytan ile ahvalden Biz geldik öbür Dünyadan,Allah'u Taila'dan emirlen Cümme haşa Osmanlıdan kurtardık sizi kerhen Varın gidin huzurla yaşayın aha size toprak hepten Aklı ermemiş Türk'ün bir avuç toprağa kıraçtan verilen Niyedir,nicedir elimizdekini almak hepten Kardeş yaşamak,yapışıp sabanın sapına gönülden Yol gardaş toprağını ekmek,ağları çekmek sulardan hepten Bir oğul çıkmış,adı Mustafa Kemal imiş,paşaymış özden Demiş olmaz hakkı hak yapan Allah'tır, niyaz kabulden Yurtta Sulh Cihanda Sulh demiş gönülden Toplamış başına Bilgeleri,kurmuş Ordusunu yeni baştan Yoklan varolan bir kağnı birde tüfekmiş,varmış imandan gelen Geçmiş Anadolu'ya bir vapurla hırs ilen suküttan Demiş Cihan'a yanlış yaptınız olmaz fesatlık hepten Burası Anadolu,vermez toprağını kanıyla sulamadan Eren Esirgememiş analar oğullarını sütlerinin helaliyle hepten Vermişler Mustafa Kemal'e fedam olsun diyerekten Yürüsün düşman üstüne hep birden,aman vermeden Kurtarsın Vatanı pak gidelim Allah Katı'na namus temizliğiylen Sütü haktır helaldir, Mehmed'in yiğitliğinden Giymiş sırtına urba ayağı çıplakta, yokken Elinde tüfek, alnında ter ilen Bileğinde kuvvet,yüreğinde kudret ilen Cihan görmemiş böyle yiğit özü öz, sözü söz kendinden Durmamış,kaçmış,arkasına bakmadan beyninde ur ilen Yine geleceğiz Anadolu'ya sır ilen kerhen,karda iz vermeden Beni hala bellemedin mi,fesadım kahpeyim ben hepten Burası Anadolu, yüreği sancı dolu Burası Anadolu, cefakar, çilekar dolu Burası Anadolu, şehit oğlu şehit dolu Burası Anadolu, Mustafa Kemal Atatürk dolu. Zekeriya Arslantaş-2006 Anamur
AH ŞU YAŞAMAK Bir yoldur yaşamak Tozlu,dumanlı Ziftli,çakıllı Taşlı,topraklı Ne virajını görürsün Ne doğrusu az eğrisi çok çıkışını Nede yardan aşağı inişini Birde ya şu heyalanlar seller İşte benim yolum,böyledir işte Sitem diye algılamayın Az gülmedim,eğlenmedim,mutlu bile oldum Hayatın geçen km taşlarında Hayatın kırkıncı km taşında Arkada toz duman içinde ne ararsan Ah keşkelerim tepe tepe Ya feryat figanlarım olmuş bulut Yağar üstüme sicim gibi Yanlızlığın yeknasaklığının ışığıyla Yürümekle sendelemek arası Eh sürünmekte vardı çok şükür Ya gözyaşlarım olsaydı pınar Söyle be arkadaş yaraya niye tuz basarlar Ne güzeldi emeklerdim çocukluğumda Gençliğimde koşardım yorulmadan Kendimi bildiğimde,yürüyordum emince Nerden çıktı bu sendelemek,düşe kalka yol almak Söyle be arkadaş imkanlımıdır bu yolda dosdoğru gitmek Çorba acısı fazla diye dökülür mü Tuzu fazla diye atılır mı Acısı,tuzu olmasa tatlının Söyle be arkadaş keyfine varılır mı Çiçeklerin hası gül mü dür Dikeni acıtmasa kanatmasa Ayrılık acısı olmasa Söyle be arkadaş, sevda ateşi harlımıdır Balık misali sudaki oksijen yeter olsa Peki nicedir,azot, monoksit, toz duman Yaşamak,mikropla,bakteriyle,birde baş belası kanser Söyle be arkadaş,her ağlayış gülüşün müjdesi değilmi dir Söyle be arkadaş Yaşamak,varsın olsun yaşamak İnsan olmanın,kul olmanın gereğimidir Ah şu yaşamak Zekeriya Arslantaş-2007 Anamur